manik döküntüler

blog'a geri dön

0 yorum var - 10 Nisan 2008 18:35

Baba,seni öldürmek zorundaydım,
Ama ben buna zaman bulamadan sen öldün-
Anıtın ağır mermerden,koca bir çanta dolusu tanrı-
Gri tırnaklı iğrenç bir heykel,
San Fransisco fok balığı gibi devasa.

.......

Her zaman senden korktum
Hava kuvvetlerinden,lafı ağzında gevelemenden
O düzgün bıyığından
Ve o kupkuru gözlerinin parlak mavisinden
Seni tankçı,tankçı...

.......

Ama beni kefenden çıkardılar,
Tutkalla geri yapıştırdılar parçalarımı
Ve o zaman ne yapmam gerektiğini öğrendim,
Bir modelini yarattım senin,
Karalar giymiş bir adam,Meinkampf bakışlı..

Sylvia Plath
çeviri: jolifemme

_____________________________________

"sahte kinimi suratina firlattigim zaman, sahte tokatlarini yüzümde hissetmenin yasattigi burukluguhissettim gözlerimde...
kirpiklerimde takilip kaldilar...
içime akip bogazima dügüm oldular....
"sikistin mi aglarsin zaten!.." nidalarina inat mi yaptim bunu?..
yoksa onun gözündeki olmayan gururumu var etmek için mi...? ..
herşeye ramen onu seviyordum..
ve sevgimi kanıtlama çabasıyla hata üstüne hata yapıyordum..." Ö.ö

bu yazıya puanı basanlar:

papamamishka hakkında:

24.10.1988 doğumlu, 20 yaşında. şu an yaşadığı yer Bolu. müzikisyen:P,çellist,örtmen falan filan:) olarak çalışıyor. http://www.myspace.com/ozgeozgan adlı bir sitesi var.

arşiv